Yeni Bir Yıl'a Başlangıç

2011 yılında oğlumuzun hayatımıza girmesi ve 2012 yılının hayatımızda sevgi dolu, heyecanlı ve hergün yeni şeyler öğrenmeye doğru gidişini izledik.

2012 yılı oğlumuzun büyümesi ek gıdaya geçmesi,emeklemesi,ilk denize girişi,emeklemesi, ilk yaş doğum günü derken yürümesi ve benim işe başlamamla birlikte hepimizdeki hayata atılma duygularıyla dopdolu geçti.
Sağlıklı bir yıl olması hepimiz açısından ayrıca mutluluk verici..
Benim hayatımın en iyi ama en zor yılı olduğunu her zaman hatırlayacağım..

2013 yılından beklentilerim biraz daha fazla olmuş onu fark ettim.. Devamlı şu olsun bu olsun diye sayıyorum..çekim yasası kimbilir belki bu sene gönlümdeki dileklerin bir kısmı gerçek olur..Ama her insan gibi  ilk dileğim sağlık sonra da bir evimiz olsun diye gidiyor isteklerim...
Ve önemli bir döneme girmiş bulunuyoruz. Sarp artık 17 aylık ve evde bakıcıyla götüremediğimiz için erken yaşta hayata atılmış oldu.02 ocak itibariyle anaokuluna başlamış bulunuyoruz.

Hepimiz için zor bir dönem olacak biliyorum. Ben hala kabullenemedim belkide Sarp daha kolay kabullenecek küçük olduğu için alışması daha kolay olacak, bizden ayrılmaya son 3 aydır alışmıştı ama evinden en güvendiği Kalesinden ayrılmıştı. Başka topraklardaydı,tanımadığı insanlar ve birçok çocuk.. birçok duygusal gelgitleri olacaktır.Bakacak,gözlemleyecek bir şekilde bir yerden bşlayacaktı biliyoruz. Ama bu sabah 2. gün ve kapıda benden ayrılmak istemedi, balonla oyaladılar ve ben kapıdan kaçtım..evet kaçtım.. ne kadar acı bir durum isterdim ki anlayacağı bildiği bir yaşta gitsin okula..bana el sallasın ( tamam belkide büyük yaş çocuklarının ayrılmada daha çok zorlandığını biliyorum )ama işte arabaya bindiğimde eşimle ikimiz aynı duyguyu yaşıyorduk. Üzülüyorum dedim çok küçük daha biraz daha evde olsaydı keşke, biraz daha dillenseydi derdini anlatsaydı,birden değilde yavaş yavaş saatleri arttırarak gitseydi..bırakıp kaçıyoruz..

Aslında biz kabullenemiyormuşuz öyle diyor uzmanlar çocuk bulunduğu ortama kolay alışıyor..siz kabullenemiyor koruma iç güdüsü ve sevgiyle karışık endişeler içinde belkide çocuğu etkiliyormuşuz. Yani anne ben iyiyim diyebilse diyecek belki de bana..sen merak etme ben burda oyun oynuyorum..sadece sizi çok özlüyorum diyecek... Evet tamam deniyorum kendime bu konuda öğütler veriyorum. Kısa sürede bu duruma alışacağım..

gayet sakin tanımaya çalışıyoruz

etrafı incelerken

Sonra eşimle birbirimize diyoruz ki evet erken oldu ama yaşıtlarından daha çabuk gelişecek, sosyelleşecek, içindeki yetenekler oyunla öğretmenlerle açığa çıkacak,henüz konuşamıyor konuşması başlayacak, düzene ve kurallara alışacak,şarkılar öğrenecek, topluluk içinde özgüveni olacak, ilerde daha girişken bir çocuk olacak.....ama kime göre biz bunları düşünüyoruzda.. tabi Sarp ne istiyor acaba.. Biz onun için en iyisini istiyoruz bunu biliyorum. Ve evdeki kadınlarla salonda dünyası ne kadar şekillenebilirki,yaşadık gördük,
Evde olmadığı için tuhaf bir rahatlığımda var..Biliyorum ki okulda güvende,aklımız daha az kalıyor..
İlk günü çok güzel atlattık..ama ilk gün değilmiş bunun cevabı..hergün durumu fark ettikçe zor oluyormuş asıl..

photoshop çılgınlığımız :) Sarp'ın yüzünü koyduk :)

Sonuç olarak ben bu yıldan çok şey bekliyorum..Yani Aslan Parçam Oğlum için güzel bir yıl olsun istiyorum..
Tüm kehanetlere inat...Sğlığımız yerinde,huzurlu,mutlu ve bol kazançlı bir yıl olsun...


HERKESE SAĞLIKLI,HUZURLU,MUTLU,BOL KAZANÇLI,AŞK DOLU,SEVGİ VE SAYGININ EKSİK OLMADIĞI,MİNİKLERİMİZLE, DAHA YEŞİL,DAHA ÖZGÜR, DAHA AYDIN GÜNLER DİLERİM...